Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008

Δύο ευχάριστες εκπλήξεις!

Σε ανύποπτο χρόνο, ψάχνοντας κάτι απλό για το μεσημεριανό χθες και σήμερα (21 και 22 Ιούνη) ανακαλύψαμε δύο κρασιά που μας εξέπληξαν ενώ δεν είχαμε από αυτά μεγάλες προσδοκίες.

Το πρώτο είναι ένα λευκό Hautes Cotes de Beaune του 1998 (πλαγιές τις Βeaune) από το Domaine Naudin Ferrand. Ο συγκεκριμένος τύπος κρασιού δεν ενδείκνυται για παλαίωση και περιμέναμε να πιούμε ένα λευκό περασμένο που δεν είχε να μας προσφέρει και πολλά. Για καλή μας τύχη διαψευστήκαμε τελείως! Το χρώμα του φανέρωνε πως το κρασί αυτό είχε διατηρηθεί σωστά και κρατούσε ακόμη κάποια χαρακτηριστικά από την νεότητά του. Στην μύτη εκφράζονταν μεν με κάποια δυσκολία αλλά οι διακριτικές νότες αμυγδάλου την έκαναν αρκετά ευχάριστη. Εκεί όμως που μας έκανε μεγάλη εντύπωση ήτανε πως στο στόμα διατηρούσε μία νευρικότητα που σε τυφλή δοκιμή θα μας έκανε να πιστεύουμε πως πίνουμε ένα φετινό λευκό ενώ η διάρκεια ήτανε ικανοποιητική! Ρίχνοντας μία ματιά στο σάιτ της οινοποιίας είδα πως δεν χρησιμοποιούν θειώδη ανυδρίτη κατά την οινοποίηση αλλά προσθέτουν μόνο μία πολύ μικρή ποσότητα πριν την εμφιάλωση. Η υπεύθυνος του κτήματος υποστηρίζει πως μην χρησιμοποιώντας SO2 στην οινοποίηση, όλα τα στοιχεία που είναι ευαίσθητα στην οξείδωση, οξειδώνονται πριν την προσθήκη του θείου και έτσι ελάχιστο θείο αρκεί για να προστατεύσει το κρασί. Το βοηθάει έτσι να διατηρήσει για πολύ καιρό ακόμη τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά που είχε προτού εμφιαλωθεί. Ενδιαφέρουσα άποψη...

Το επόμενο ήτανε ένα Beaujolais Village του 2006 από ένα αμπελοτόπι που φέρει το όνομα "Les Sableux" που σημαίνει οι αμμώδεις. Πάνω κάτω ξέρουμε πάντα τι να περιμένουμε από ένα Μποζολέ. Έντονα κόκκινα φρούτα στην μύτη (που μερικές φορές θυμίζουν περισσότερο μαρμελάδα παρά κρασί) και ελαφρύ στόμα με μικρή φρουτώδης επίγευση... Όταν μάλιστα έχουμε να κάνουμε με μία φιάλη μεγάλου συνεταιρισμού που πωλείται γύρω στα 5€ τότε είμαστε προετοιμασμένοι ακόμη και για το χειρότερο!
Να όμως που πέσαμε έξω! Τα κλασσικά αρώματα φράουλας και άλλων κόκκινων φρούτων συνοδεύονταν κατάλληλα από νότες μπαχαρικών που το έκαναν πολύ ενδιαφέρον. Στο στόμα η δομή ήτανε αρκετά καλή για ένα gamay ενώ στην επίγευση τα αρώματα μπαχαρικών έμεναν για αρκετά μεγάλο διάστημα! Ο συνεταιρισμός Bully βρίσκεται στα Βόρεια της Λυών στο νοτιότερο τμήμα του αμπελώνα του Beaujolais και ιδρύθηκε το 1998.
Πριν 10 μέρες περίπου είχαμε δοκιμάσει το Chardonnay τους το οποίο έχει κερδίσει ένα χρυσό και ένα ασημένιο μετάλλιο στους διαγωνισμούς του Παρισίου και της Μακόν αντίστοιχα! Δυστυχώς για μία ακόμη φορά επιβεβαιώθηκε το ρητό που λέει: όπου ακούς πολλά... μετάλλια
κράτα και μικρό καλάθι. Κάποιοι από εμάς δεν τελείωσαν καν το ποτήρι τους ενώ όσοι το κατάφεραν έκαναν μεγάλη προσπάθεια!!! Πολύ θα ήθελα να έχω μία συζήτηση με τους κυρίους που ήταν στην κριτική επιτροπή που έδωσε τα μετάλλια σ'αυτό το κρασί! Ακόμη και το άτομο που μας είχε δώσει τις φιάλες παραδέχτηκε πως το κρασί αυτό είναι μέτριο έως κακό όταν τον ξανασυναντήσαμε και του περιγράψαμε τις εντυπώσεις μας!!!
Ένα στα 2 για τον συνεταιρισμό του Bully...!

Να λοιπόν που ένα σαββατοκύριακο που δεν αναμενότανε να δοκιμάσουμε μεγάλα πράγματα είχαμε δύο ενδιαφέρουσες εκπλήξεις και καταφέραμε να μείνουμε απόλυτα ευχαριστημένοι!

Κωστής
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: