Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2009

Λίγηρας - Chenin blanc

Ρίχνοντας μία ματιά σε περασμένα ποστ του μπλογκ διαπίστωσα πως σπάνια αναφέρομαι στην κοιλάδα του Λίγηρα και ένιωσα πως αδικό μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αμπελοοινικές περιοχές της Γαλλίας!
Ο Λίγηρας όπως και το Ρουσιγιόν αφού πρώτα βυθίστηκε σε μία βαθιά κρίση, επανήλθε δυναμικά χάρη σε μερικές ομάδες παραγωγών που με όπλο τις εναλλακτικές μορφές καλλιέργειας και τον σεβασμό στα terroir της περιοχής ανέτρεψαν τα δεδομένα.
Μία εμβληματική μορφή του Λίγηρα είναι ο Marc Angeli ο οποίος είναι ξακουστός για τις οικολογικές του ευαισθησίες και την αυτοδύναμη φάρμα του γνωστή ως ferme de la sansonniere. Αποκορύφωμα το ειδικά διαμορφωμένο τρακτέρ του που κινείται με λάδι από το φυτό Colza που παράγει ο ίδιος και κάθε φορά που λειτουργεί δεν εκπέμπει καυσαέρια παρά μόνο μία ελαφρά τηγανίλα!
Πριν λίγες μέρες σε μία από τις πολλές βραδυνές κρασοκατανύξεις του τρύγου, ανοίξαμε μία φιάλη magnum του Stephan Bernaudeau, δεξί χέρι του Marc Angeli ο οποίος εδώ και χρόνια παράγει κρασιά με δική του ετικέτα. Φτιαγμένη από 80% Chenin Blanc και 20% Verdelot από κλήματα 100 περίπου χρονών φυτεμένα σε σχιστολιθικά εδάφη η cuvée "Les Nourrissons 2004" είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή!
Στη μύτη οι αρχικές νότες οξείδωσης χάθηκαν γρήγορα και μετατράπηκαν σε αρώματα πράσινου τσαγιού και άλλων βοτάνων σε συνδυασμό με αρώματα εσπεριδοειδών με κυρίαρχο το γκρεϊπ φρούιτ. Την επόμενη μέρα που το ξαναδοκιμάσαμε (μιας και είχαμε ανοίξει και δεύτερη φιάλη magnum!) το αρωματικό αυτό μπουκέτο συμπληρώνονταν με αρώματα μελιού που δεν είχαμε εντοπίσει την πρώτη μέρα και το έκαναν ακόμη πιο ευχάριστο. Στο στόμα υπέροχη φρεσκάδα που "φωτογράφιζε" το τερουάρ του Anjou και τελείωμα με πολύ μεγάλη διάρκεια.
Μου θύμισε αρκετά το Anjou του Richard Leroy που είχαμε ανοίξει στις αρχές του καλοκαιριού στην Νάουσα και έβγαζε τα ίδια ακριβώς βοτανικά αρώματα με νύξεις εσπερειδοειδών.

Δεν πάει καιρός όμως που είχαμε πιει και ένα άλλο πολύ μεγάλο Chenin από το Saumur αυτήν την φορά και φτιαγμένο από τον Antoine Foucault το 2006 και αδειάσαμε το μπουκάλι χωρίς να το καταλάβουμε στην προσπάθειά μας να περιγράψουμε ένα ένα όλα όσα μας έφερνε στο μυαλό το συγκεκριμένο κρασί!

Συμπέρασμα;
Το Chenin είναι σπουδαία ποικιλία και ο Λίγηρας έχει μεγάλα τερουάρ και παραγωγούς που κατέχουν καλά τα περί οίνου και ξέρουν να κάνουν θαύματα!

Δεν υπάρχουν σχόλια: